Ontmoeting met een oude neus

In de buurt van Vesoul, Haute-Saone, reden wij langs een benzinestation. Daar stond dus een Visa met oude neus. Kijken en foto's nemen. Er lag een waakhond maar deze sliep rustig verder. In de auto bevond zich een wat uitgedroogde maar in redelijke staat verkerend lichtbruin lederen interieur. Leuk, foto's genomen en weer verder. Een paar uur later begon het toch te prikkelen. We stonden dichtbij op de camping, dus weer naar het benzinestation. Een ietwat grommerige patron van het station, die waarschijnlijk vond dat iemand die naar de Visa informeerde wel gek moest
zijn. In handen en voeten Frans gevraagd wat de auto moest kosten en wat alleen het interieur moest kosten. Respectievelijk 150 euro en 30 euro. Ik mocht zowaar de auto aan een grondige inspectie onderwerpen. De Visa was volgens mij van 1980 en had net iets meer dan een ton gelopen. Typisch Frans, zicht op het wegdek vanaf de bestuurdersstoel door de bodemplaat, tevens rot op de hoeken. Dus het werd het interieur. Van de patron kreeg ik in een keer alle medewerking zoals aanbod van gereedschap. Dit hebben we natuurlijk standaard aan boord. Dit betekende zo veel mogelijk meenemen, zoals de typische noppenmat en nog wat andere leuke zaken. Alles ingeladen en afscheid genomen van de patron. Het was nog even de vraag of we alles mee konden krijgen. Ik had al een deal met de campingbaas dat ik tijdelijk een deel achter mocht laten. Uiteindelijk kon alles in onze C5. We zaten alleen wat voller en volgens mij een uniek stukje Visahistorie rijker.

Het interieur is nog in redelijke staat, maar heeft wat scheurtjes bij de bestuurdersstoel. Tevens is het leer uitgedroogd. Wat daarmee te doen? Heeft iemand een goede tip of een betaalbaar en goed adres voor restauratie? Reacties kunnen via de mail van de webmaster worden doorgestuurd.

De foto van de grijze Visa met zwarte streep is genomen in Vesoul.

Jan Withaar

 
 
   
foto's © Jan Withaar